Budynek – okazała budowla piętrowa z czerwonej cegły, wykonana w stylu neoromańskim – jest zabytkiem architektury końca XIX wieku powstałą według projektu architekta J.Zachariewicza i swego czasu była własnością polskiego malarza Jana Styki. W 1907 r. dom nabył Metropolita Andrzej Szeptycki i w 1908 r. ofiarował go dla Muzeum Narodowego we Lwowie jako fundację dla potrzeb artystów. W 1913 roku w tym domu zamieszkał O.Nowakiwski, który przybył  rodziną z Krakowa na zaproszenie Metropolity A.Szeptyckiego. W okresie lat 1920-ch i 30-ch pracownia O.Nowakiwskiego oraz założona przez niego pierwsza w Galicji prywatna szkoła artystyczna stała się jednym z najaktywniejszych ośrodków ukraińskiego życia artystycznego.

W marcu 1972 roku z okazji uroczystego obchodzenia przez UNESCO 100-lecia z dnia urodzin O.Nowakiwskiego w pomieszczeniu pracowni uruchomiono Muzeum Artystyczno-Memoriałowe.

W stałej ekspozycji Muzeum przedstawiono dzieła, które stały się klasyką ukraińskiej sztuki plastycznej. Między nimi – „Stracone Nadzieje” (1903-1908), panneau'a alegoryczne „Nauka” i „Sztuka” (1914-1916), „Oleksa Dowbusz” (1931), „Dzwinka” (1930-1931) oraz ostatnie dzieło artysty – kompozycja „Matka Miłosierdzia” (1935)  wykonana dla katedry św. Jura we Lwowie.